عمری دلم حسرتِ پرواز کبوتر را خورد کاش میشد بشود ، از شبِ تارم ، به آن صبح روشن ، پر گشایم.. ـ زهرا نصرتی
عشق ای عذاب بی پایان ای سراپا شکنجه و حرمان تلخی ات دلنشین و خواستنیست داغتر از مذاب در غلیان یاس و امید و مرهم و دردی ، جان به لب آری، آتش سوزان خویشم از خویش برده ای از یاد تاب و صبرم گرفته ای و توان
هر چه روح به خدا نزدیکتر باشد، آشفتگیاش کمتر است؛ زیرا نزدیکترین نقطه به مرکز دایره، کمترین تکان را دارد.
