وصف حال خودت از زبان شعر

ناصحا، بیهوده می‌گویی که دل بردار ازو
من به فرمانِ دلم کِی دل به فرمانِ من‌ست؟

 

مـن تــک درخـتِ خُــشکـم، در ایـن کـویـرِ تشنه
بـا شـاخـه ای شـکـسـتـه، از زخمه هایِ دشنه
هـر رهـگـذر بـه نـوعـی، زخـمـی زد وُ گـذر کرد
مـن سَـروی اسـتـوارم، در خـاک وُ گـِل نشسته

 

خواب نمی برد مرا
یار نمی خرد مرا
مرگ نمی درد مرا
آه...
چه بی بها شدم

 

دلم گرفت از آسمون هم از زمین هم از زمون

تو زندگی چقدر غمه دلم گرفته از همه

ای روزگار لعنتی تلخه بهت هر چی بگم

من به زمین و آسمون دست رفاقت نمیدم

دست رفاقت نمیدم دست رفاقت نمیدم

امشب از اون شباست که من دوباره دیوونه بشم

توو مستی و بی خبری اسیره می خونه بشم

امشب از اون شباست که من دلم می خواد داد بزنم

تو شهر این غریبه ها دردم و فریاد بزنم

 

شاید بپرسی از چه دنبال دمت هستم ...
دل مرده نوعا از دم عیسی چه می خواهد ؟