می روی نم نمُ جهانم را ساکت و سوت و کور خواهی کرد لهجه ی کفشهات مُلتَهِبَند,بی شک از من عبور خواهی کرد
آشفته دلان را هوس خواب نباشد شوری که به دریاست به مرداب نباشد هرگز مژه برهم ننهد عاشق صادق آنرا که به دل عشق بود خواب نباشد