تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

تو چو بوبک ربابی به ستیزه تن زدستی

من خسته از ستیزت به نفیر چون ربابم

 

تو نه آن شکرجوابی که جواب من نیایی

مگر احمقم گرفتی که سکوت شد جوابم

 

چه دل فریب و خوشایند آفریده شدی
پر از تبسّم و لبخند آفریده شدی
تبسّم تو ملیح است و صحبتت شیرین
گمانم از نمک و قند آفریده شدی

 

تکثیر شدی در همه ی ثانیه هایم
در خوابم و در اشکم و در ذکر سجودم
آنقدر که جز چهره ی تو هیچ ندیدم
آنقدر که جز وصف تو چیزی نسرودم

 

رندان تشنه لب را ابی نمیدهد کس
گویا ولی شناسان رفتند ازین ولایت

 

وقتی تو نباشی ، چه امیدی به بقایم؟!

این خانه ی بی نام و نشان، سهم کلنگ است

 

ان یار کزو گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا میکرد

 

اگر به زلف دراز تو دست ما نرسد

گناه بخت پریشان و دست کوته ماست

 

سوختن با تو به پروانه شدن مي ارزد

عشق اين بار به ديوانه شدن مي ارزد

گرچه خاکسترم و همسفر باد ولي

جستجوي تو به بي خانه شدن مي ارزد .

 

هدف ما این بود اینجا شاخ نسازیم
چون از اولم گفتم اینجا فاز نداریم