تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

جز دل که گیرد جان من جز من که گیرد جان دل
گر دل بمیرد وای من گر من بمیرم وای دل

 

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی
به غمت که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی

 

یا گل نو رسته شو، یا بلبل شوریده باش
یا چراغ خانه، یا آتش به جان پروانه باش

 

ما زنده به آنیم كه آرام نگیریم
موجیم كه آسودگیِ ما، عدم ماست

 

دوستان عیب کُنَندَم که چرا دل به تو دادم؟!
باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایـی؟....

ای که گفتی مرو اندر پـی خوبانِ زمانه
ما کجاییم در این بحرِ تفکر ، تو کجایـی؟!

 

مـی کند باد مـخالف شور دریا را زیاد
کی نصیحت میـدهد تسکین دل آزرده را

 

نه تنها از جوانی كام من شيرين نشد هرگز
كه كردم تلخ از ديوانگی كام جوانی را