تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

در ره عشق که از سیل بلا نیست گذار
کــرده‌ام خاطر خود را به تمنای تو خوش...

 

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشم
بدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
به وقت صبح قیامت، که سر زخاک برآرم
به گفتگوی تو خیزم، به جستجوی تو باشم

 

ره نبردیم به مقصود خود اندر شیراز
خرم آن روز که حافظ ره بغداد کند

​

 

خفتگان را چه خبر زمزمه مرغ سحر؟
حيوان را خبر از عالم انساني نيست

داروي تربيت از پير طريقت بستان
کادمي را بتر از علت ناداني نيست

 

هر که در عشق سر از قله برآرد هنر است
همه تا دامنه کوه تحمل دارند !​

 

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی
​

 

سر برگ گل ندارم، به چه رو رَوم به گلشن؟

که شنیده‌ام ز گلها همه بوی بی‌وفایی ...

عراقی ...