در وجـــود هــــر زن .. دخـتـربـچـه ای چــهارسـالـه بـبـیـن کـه از تـو فـقـطــ مـــــهـربـانـی و تـوجـه مـی خـواهـد ، در آغـوشـش بـگـیـر ، نـوازشـش کـن ... خـیـالـش را راحـت کـن کـه هـسـتـی ، جـایـی نـمـی روی ، طـوری رفـتـار کـن کـه اطـمـیـنـان حـاصـل کـنـد زن هـای دیـگـر بـرایـت مـــــــهـم نـیـسـتـنـد !! وقـتـی بـا نـگـرانـی مـسـیـر نـگـاهـت را دنـبـال مـی کـنـد بـرگـرد و بـه لـبـخـنـدی مــهـمـانـش کـن و بـگـو : " مـن فـقـط تــــــو را مـی بـیـنـم "
رُک بگویم... از همه رنجیده ام !!! از غریب و آشنا ترسیده ام !!! با مَرام و مَعرفت بیگانه اند !!! من به هَر سازی که شُد رقصیده ام !!! در زمستانِ سکوتم بارها ،،، با نگاهِ سردِتان لرزیده ام !!! رد پای مهربانی نیست...نیست...!!! من تمام کوچه را دیده ام !!! سالها از بس که خوش بین بوده ام !!! هر کلاغی را کبوتر دیده ام !!! وزنِ احساس شما را بارها ،،، با ترازوی خودم سنجیده ام !!! بی خیالِ سردیِ آغوشها ...!!! من به آغوش خودم چسبیده ام !!! من شما را بارها و بارها ... لا به لای هر دُعا بخشیده ام...!!!
باور کن داری اشتباه می کنی ! تو نه دلت شکسته نه کسی گذاشته رفته لابد می گویی چه می گویی؟ او که رفت دلِ مرا با خود برد می گویم: او که رفت اصلا نیامده بود او مسافری بود؛ تنها آمده بود تا نفسی تازه کند ماندنی نبود جانم .. می گویی پس آن همه نجواهایِ عاشقانه ؟ می گویم گوش هایِ تو انتظارِ چنین حرفهایی را می کشید تقصیری هم نداری.. احساس گاهی آدم را به بی راهه می کشد اما گوش کن جانم .. آنکه می آید تا بماند اصلا دل شکستن بلد نیست اصلا پایِ رفتن ندارد خلوت می خواهد با کسی که می داند می فهمد بودنش را آنکه می آید صدایِ پاهایش تو را می رقصاند پس بلند شو... لبخندت را رویِ صورتت بنشان آب و جارو کن راهی را که قرار است با قدمهایتان عبور کنید و به خلوتتان برسید بلند شو و محکم به خودت بگو هیچکس دلی که قرار است عمری برایِ - او- یِ قصه عاشقی کند را نمی تواندبشکند.
بعضى وقتا بچه ميشيم وسادگى روياهامون رو جار ميزنيم... درست همون لحظه كه ديدن يه عكس كه هميشه داشتنش آرزوت بوده كلى ذوق زده ت ميكنه! خوب كه فك كنى ته دلت ميخندى به روياى خامى كه داشتى و دارى!!! اما دلت نميخواد بش فك كنى! پس بلند بلند ميخندى و بخاطر داشتن اون عكس خدا رو شكر ميكنى! مهم نيس بقيه راجع به تو چه نظرى دارن، مهم اينه كه تو، شادى... پس، شاد باش! . ديروز به يكى از آرزوهاى شيرينم رسيدم، خدايا شكرت...
هیچگاه تو را...آنگونه دوست نخواهم داشت... که زندانیم باشی...! زندانبانی...شغل مورد علاقه ام نیست...! و از دید من... زندان... منفورترین مکان دنیاست...!من... تارهای افکار خویش نیز... گسسته ام...! چه برسد... به تو...!!! تو میتوانی پرنده باشی...اما... اینکه بخواهی تا چه حد... در آسمان من...اوج بگیری... در خود توست... میزان اوج گرفتن و پروازت...بستگی دارد به... "آرزویت""باورت""خواستنت""صداقتت" و... "عشقت" هر میزان که...از چشمه عشق... سیرابتر بنوشی...بیشتر اوج خواهی گرفت...! من... تو را... آرزو نخواهم کرد...!آنکه با دل می آید... با دل میماند...و این... می ارزد به تمام زندگی...!!!
گيريم خنجر تلخ تو بر پهلوي باورها نشست نوش دارويي شرابي شيوني شعري به کارش مي کنيم دل که چرکين شد چه کارش مي کنيم؟؟!! شفيعي کد کني
جان من در دست او دستش به دست دیگری جام من در دست او ، مدهوش و مست دیگری ماه او در چشم من چشمش به چشمان رقیب هستیم از هست او هستش به هست دیگری عمر من شد در فراق، او غرق عیش همرهان قبله ی من روی او ، او بت پرست دیگری تار زلفش دار من ، نوش لبش بر یار خود آرزویم وصل او ، او سوی وصل دیگری کوه کندم بهر او ، سرها سپردم در رهش آمد اما در میان ، گفت:"ناز شصت دیگری"
