شاعرانه ها مشاعره کاربران تاپ فروم

شهر خالیست ز عُشّاق بُوَد کز طَرَفی
مردی از خویش برون آید و کاری بکند

کو کریمی که ز بَزمِ طربش غمزده‌ای
جرعه‌ای دَرکِشد و دفعِ خُماری بکند

 

ماه فروماند از جمال محمد
سرو نباشد به اعتدال محمد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر با کمال محمد

سعدی

 

تو را چو پیش نظر آرم، غزل فرو چکدم از لب
هزار پنجره بر باغی هزار حنجره آوازم...

 

مجنون عشق را دگر امروز حالت است
کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است
فرهاد را از آن چه که شیرین تُرش کند؟
این را شکیب نیست، گر آن را ملالت است​

سعدی

 

تن نیست به این حد ظرافت که تو داری
روحیست که پوشیده به خود جامه ی اطلس

 

سروِ چَمانِ من چرا میلِ چمن نمی‌کند؟
همدمِ گل نمی‌شود یادِ سَمَن نمی‌کند

 

در سرت با ما خیال جنگ بود و دل‌خوشیم
عاقبت صلح است فرجام تمام جنگ‌ها...