حـیلـی وقـت هآ مُہـِـم تَریــטּ حـــــــــــــرف میـآن دو نفــر همآنـی اَسـت ڪـه هرگـــــــــــــــز بِہـَـم نمـیگویــند
اگر خواســـتی بدانـــی چقـــدر ثروتمــــندی، هرگــــز پول هـــایت را نشـــــمار، قطـــــره ای اشــــک بریـــز و دستــهایــی کـه بــــرای پـاک کـــــردن اشکـــــهایت مـــــی آیند، را بشــــمار ایــن اســت ثـــروت واقـــــــعی
ســـــــرم را شایـــــــــد بتوانند دیگران گـــــرم کنند امـــــــــا وقتــــــــى تو نیســــــــــــــتى هیچکـــــــــــــس نیست دلــــــــــم را گـــــــــرم کند
هــمیشــہــ نباید همه چیز را توضیح داد وقتی کسی برای نداشته هایت بهانــہــ میگیرد ، بهتــر است او را هــمــ نــداشتــہــ باشی ، تا بـــہــ نداشتــہــ هایـــت اضافــہــ شود
عجب زمانه ای شده یـــه زمـونــه ای شـــده كـه اگـه بـرای عشــقـت كــــوهــم بكنـــی بــه پــای فــرهـــــــاد بــودنـت نمـی ذارن مــی ذارن بــه پــای كـنــــــه بــودنـت
نیــازی بـه انتــقام نیـست فـقط مـنتظر بـمان آنـها کـه آزارت مـی دهند سرانـجام بـه خـود آسیـب مـی زنند و اگـر بـخت مـدد کنـد خــداوند اجـازه مـی دهد تماشاگرشان باشــی
مــرد بــایـد حــرفـش قــولــش فــکــرش نـگـاهـش قـلـبـش و آنــقــدر مــردانــه باشد کـه بـتـوان تا بـیـنهـایــت دنـیــا بـه او اعـتــمــاد کــرد
همدیگر را فراموش نکنیم شاید سالها بعد در گذر جاده ها بی تفاوت از کنار هم بگذریم و بگوییم آن غربیه چقدر شبیه خاطراتم بود
حوصله خواندن ندارم حوصله نوشتن هم ندارم این همه دلتنگی دیگر نه با خواندن کم می شود نه با نوشتن دلم تو را می خواهد
