الهی... این روزها... که خودت ... تمام فاصله ها را یک به یک برمی داری ... تا من برسم به دست های مهربانِ تو... این روزها عجیب "طعــــمِ عشــــق" می دهند...
خدایـــــــــــــا؛ بابت هر شبی که بی شکر سر بر بالین گذاشتم؛ بابت هر صبحی که بی سلام به تو آغاز کردم؛ بابت لحظات شادی که به یادت نبودم؛ بابت هر گره که به دست تو باز شد و من به شانس نسبتش دادم؛ بابت هر گره که به دستم کور شد و مقصر را تو دانستم؛ مرا ببخش ...
خدایا میدانم این رو سیاه بدرگاهت آبرویی ندارد خدایا همه آبروداران را واسطه قرار میدهم خدایا امروز روز میلاد اماممون علی ابن موسی الرضا است . خدایا این معصوم را واسطه قرار می دهم که به من عاصی و گنهکار نظر لطفی کنی .ف
خدایا دلتنگم از این همه درد که بر دلم جا خوش کرده اند دلتنگم از دوری و جدایی اش دلتنگم از غصه های آوار شده بر وجودم میبینی خدای من احساس را چگونه در دلم به زنجیر کشیده اند ؛اینان از من چه انتظاری دارند؟ خود نیز نمی دانم...خدایا ...نگاهی...
ای خدای من توکجایی و من کجایم؟ تو کیستی و من کیستم؟ تو هستی و من سرابم! تو مرهمی و من دردم تو بزرگی و من فقیرم لیکن تو خود منی!!! پس چگونه من آنقدر از تو دورم!؟ یا بهتر آن است که بگویم من از خودم دورم! چرا من، خودم را نشناخته ام؟ ای خدای من کمکم کن من، خودم را بیشتر بشناسم کمکم کن من، خودم را بیشتر ببخشم کمکم کن من، خودم را بیشتر دوست داشته باشم کیست که به کمکم آید؛ جز تو ای خدای من؛ که تو از من هستی و من از تو پس دستم را بگیر، مرا بلند کن، دست نوازش بر سرم بکش و هوایم را داشته باش و ...
خــــدایـــا !!! مـــن کـــه وزنــی نــــدارم !!! پــس چـــرا انقـــدر روی دل همــه ســنگینی مـی کنم؟؟؟؟
آموخته ام که خداعشق است وعشق تنهاخداست آموخته ام که وقتی ناامیدمی شوم خداباتمام عظمتش عاشقانه انتظارمی کشد دوباره به رحمت او امیدوارشوم آموخته ام اگرتاکنون به آنچه خواستم نرسیدم خدابرایم بهترش رادرنظرگرفته آموخته ام که زندگی دشواراست ولی من ازاوسخت ترم...
