تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

مرگ است که بیش از تو به من نزدیک است

چون پیرهن تو که به تن نزدیک است

امروز به هم رسیدن ما دور است

فردای «بدون هم شدن » نزدیک است


بیژن ارژن

 

من زائر بهشت خراسانم از ازل

صدها بهشت را به خراسان نمي دهم

هرگوشه از ضريح تو دارد هزار حسن

اين گوشه را به باغ و گلستان نمي دهم

 

بی عشق از دنیای آدم ها چه میماند؟

تو فکر کن درس ریاضی بی عدد باشد.. .

 

دیگر پذیرفتم که تنهایی بدیهی ست!

حتی اگر از آسمان ، آدم ببارد...

 

گاهی میام مردم در ازدحام شهر
غیر از تو هرچه هست فراموش میکنم

 

چنان که ما به خیال تو رفته ایم ز خویش
به عمر خویش نکرده است کس چنین سفری

 

احسان هنری نیست به امید تلافی
نیکی به کسی کن که به کار تو نیاید

 

در ملک عاشقی که دو عالم طفیل اوست
آن کس قدم نهاد که اول ز سرگذشت