خواب که قسمتی از منه به طور دائم اما روزای ابری بیشتر دوس دارم به سختی سر کار میرم موسیقی کلاسیک و به پاپ ترجیح میدم شما چطور؟
تازگی میشه گفت معمولا (نه کاملا) دیگه حوصله منت کشیِ آدمای دوست داشتنی زندگیمُ قهر و اداشونُ ندارم،ترسی ام از اینکه از دستشون بدم هم ندارم
اتفاق خوبی بالاخره خواهد افتاد اما نه ۲۰ ماه دیگه من اگه تو زندگی یکی باشم حالا چ به عنوان رفیق ، چه آشنا ، چه بعنوان چیز دیگه همیشه خودمو مقابلش مسئول میدونم و ناراحتیش ناراحتم میکنه
