شاعرانه ها ::: مشاعره واژه ای :::

دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن
در کُوی او گدائی بر خسروی گزیدن
جام طمع بریدن آسان بود و لیکن
از دوستان جانی مشکل توان بریدن​

حافط

 

صبر بر جور رقیبت چه کنم گر نکنم
همه دانند که در صحبت گل خاری هست

نه من خام طمع عشق تو می‌ورزم و بس
که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست

سعدی

 

خنده جام می و زلف گره گیر نگار
ای بسا توبه که چون توبه حافظ بشکست

 

فتنه‌ام بر زلف و بالای تو ای بدر منیر
قامت است آن یا قیامت عنبر است آن یا عبیر

سعدی

 

قيامت قامت و قامت قيامت
قيامت مي كني با قد و قامت
موذن گر ببيند قامتت را
به قد قامت بيفتد تا قيامت

 

قد خمیده ما سهلت نماید اما
بر چشم دشمنان تیر از این کمان توان زد

حافظ

 

وقت را غنیمت دان آن قدَر که بتْوانی
حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

 

مرحبا ای پیکِ مشتاقان بده پیغامِ دوست​

تا کُنم جان از سرِ رغبت فدای نامِ دوست​