تک بيتی ها، دو بیتی ها و رباعیّـات ناب

بگذشت یار از من و از پی نرفتمش

آری نمی‌توان ز پی عمر ِ رفته، رفت...

 

برای من که هرشب با خیالت تا سحر بیدارِ بیدارم

همه شب ها، شب قدر است، حتی مطلع الفجرش..

​

 

پرمیزند دلم به هوای غزل ولی
گیرم هوای پر زدنم هست بال کو؟!

 

کار تو داری صنما قدر تو باری صنما
ما همه پابسته تو شیر شکاری صنما

 

به سفر رفتی و خوبان همه گیسو کندند
در فراق تو عجب سلسله ها برهم خورد

 

چه شبهای که چون سایه خزیدم پای قصر تو
به امیدی که مهتاب رخت بینم در ایوانت

 

ویرانه زمن ساختی اصلا تو چه بودی؟
من مثل یمن بودم و تو آل سعودی

 

مضمون که تو باشی شعرا خانه نشینند
شعری که تو را وصف کند غیرمجاز است...

 

گـــنجشـكها! از شـــانـــه‌هـــايــم بــرنخيـزيد
روزي درختـــي زيــــر ايــن ويرانه مرده است
ديـگــــر نخـــواهد شد كســـي مهمان آتش
آن شــمع را خاموش كن! پروانه مرده است

 

یک دمی خوش چو گلستان کندم
یک دمی همچو زمستان کندم